وقتی جسمی مریض بشید، میرید دکتر و دوا میده و شما مصرف میکنید و به مرور بهتر میشید.
در مورد حال بد روحی هم همینه. وقتی یک مشاور، یک روانپزشک، یک معلم، یک راهنما ، یک دوست، یک کتاب و ... راه حل هایی برای بهتر شدن حال روحی تون میدن، باید اونها رو انجام بدید. باید استمرار داشته باشید در مصرف دوا تا بهتر بشید، وگرنه هرچقدر از مشکل بگید، حل نمیشه.

من ازتون میخواهم اگه به 5 تا راه حل رسیدید که 10 درصد هر روز حالتون رو بهتر میکنه، همون رو انجام بدید.قرار نیست مثل بقیه 80 درصد از بازدهی تون استفاده کنید، با بازدهی 15 درصد هم حرکت کنید خوبه.
فقط باید همون راه حل های کوچیک رو انجام بدید.

باور کنید گفتن مدام از غم ها و رنج هاتون برای بقیه چیزی رو حل نمیکنه و براشون مهم نیست؛ پس پاشو و همون چند تا کار کوچیک رو انجام بده و به 20 درصد حال خوب برس. اینکه مدام بری پیش دکتر های مختلف و مدام برات نسخه بنویسه چیزی رو حل نمیکنه. باید اولین نسخه رو انجام بدی.

یادمه یه استاد نویسندگی داشتم میگفت شما ها نویسنده نیستید، "کلاس نویسندگی بروی" حرفه ای هستید. صبح میاید پیش من، ظهر پیش یکی دیگه، شب پیش یکی دیگه. واسه همین نمی تونید بنویسید. راه حل چیه. یه روز که از خواب پا شدید، برید دسشویی، مثانه تون رو خالی کنید، دست و صورت تون رو بشورید. یه صبحانه درست کنید و بخورید. بعد به جای اینکه پاشید بیاید کلاس من، بلند شید برید پشت میز بشنید، یک کاغذ و خودکار بردارید و شروع کنید به نوشتن. همین:)

من به عنوان رفیق ازتون میخواتم لطفا انجام بدید...