از خود ناراضی

بازی دیروز ایران مصر بعد از اینکه گل زدیم و خوشحالی همه و بعدش که آفساید گرفته شد و ضد حال
یه صحنه جالب بود که نظرم رو جلب کرد
دوربین رفت روی یه خانوم و آقا که احتمالا زن و شوهر بودند.
خب بندگان خدا خیلی نارحت بودند. آقا با دو دستش سرش رو گرفته بود و خیلی ناراحت بود و اشک میریخت. بعد خانومش دستش رو شونه و بازوی همسرش گذاشته بود...
فکر میکنم این تمام ماجرای زندگی مشترکه. زندگی سخته. پر از درد و رنج. پر از سختی و شکست. میدونی چی تحمل پذیرش میکنه؟
این که تو دل همه شکست ها و باخت ها یکی باشه اینجوری دست بزاره روی شونت، دست بزاره رو سرت. اینجوری دیگه برد ها و باخت ها فرعی میشن. بودن کنار یار میشه اصل ماجرا. اینکه آخر شب یکی باشه بعد تمام بدوبدوها بغلت کنه، هر سختی رو نرم میکنه...