وقتی زندگی بعضی آدما رو نگاه میکنی یا میخونی
علما، دانشمندان، قهرمانان ، شهدا و ...
یه نقطه بولد و برجسته وجود داره که آدم رو مسحور می کنه
یه چیزی که اونا رو از بقیه آدما متمایز می کنه
داشتم یه کتاب درباره زندگی شهید حاجی زاده می خوندم
خیلی عجیب بود برام
و کلمه ای که تو ذهنم مدام تکرار می شد در حین خوندن این بود:

"با عرضه"

مگه میشه یه نفر انقدر با عرضه باشه
تو ساخت مسجد و کار فرهنگی
تو ساخت موشک
تو ازدواج
تو پدافند
تو ساختن تونل و شهر زیر زمینی و حتی پروژه انتقال آب!
تو هوا فضا
تو پهباد
تو فرهنگ
تو ساده زیستی
چه جوری یه نفر انقدر با عرضه میشه و یکی مثل من بی عرضه!
کتاب رو خوندم و مچاله شدم...اون کجا بود و من کجا
مگه میشه یه نفر انقدر تو همه چی به درد بخور و با دانش باشه!
احساس حقارت دارم در مقابل شهید حاجی زاده
خدا به همه کسانی که دارن برای ایران زحمت میکشن خیر بده...
پیشنهادم اینه اگه کتاب میخونید، حتما هفته ای یه کتاب هم از شهدا بخونید ، به نظرم خیلی موثره در جهت دادن به زندگی مون...

پ ن: برای پیروزی کشورمون بر آمریکا و اسراییل متجاوز و سلامتی رزمندگان صلوات بفرستید لطفا