بعد از ظهور فیس‌بوک، انسانها عملا بدون گرفتن مجوز روزنامه یا سایت ، میتونستن خودشون منتشر کننده و تولید کننده باشن. این موضوع باعث شد که انسانها از اون به بعد با هر سطح دانش و آگاهی و تحلیل ، به نقد و بررسی دیگران و جامعه روی بیارن.

نتیجش این شد که جاهلان و متوهمان داشتن آگاهی و تحلیل هم، صاحب تریبون شدن. افراد جامعه جهانی به جای خود انتقادی و خود محاسبه گری، وارد فضای دگر انتقادی و دگر محاسبه گری بدون داشتن ابزار دانش و آگاهی عمیق شد. انسان از خودش غافل شد و به عیب و ایراد گیری از دیگران رو آورد.

این شد که آدم های جهان هر روز عیوب خودشون رو فراموش کردند، چون مدام به دنبال نقد عیوب دیگران بودند و وقتی برای خودشون نموند.

هر انسان عادی( بدون داشتن آگاهی و دانش و تحلیل همه جانبه و عمیق)که بیش از خودش، جامعه و آدم های جامعه رو نقد کنه، از خودش غافل و روز به روز به عیوب خودش اضافه میشه. حال که کسی لایق تر به این هست که نقش واعظ و مصلح رو بازی کنه که خودش به درجه ای از تقوا و زهد و خیر درونی و دانش عمیق رسیده باشه.

این مقدمه برای این بود که بگم که باید بیشتر خودم رو نقد کنم تا دیگران رو. باید بیشتر خودم رو اصلاح کنم تا دیگران رو.

بجنورد کاری ندارم زیاد. بیشتر کتاب میخونم. و می‌شینم و فکر میکنم. شب ها هم میرم تجمع و پیاده روی...

برای پیروزی ایرانمون بر دشمنان متجاوز صلوات بفرستید لطفاً